ปฏิบัติตนดี มีวินัย ซื่อสัตย์เข้าไป ไม่ใช่เรื่องยาก

ปฏิบัติตัวเป็นคนดี

การทำความดีเป็นการปฏิบัติและประพฤติตนที่ดี แสดงออกทางกาย วาจาและจิตใจ โดยที่ไม่หวังผลตอบแทนใดๆทั้งสิ้น สามารถนำมาใช้ในชีวิตประจำวันได้ดังนี้

ทางกาย ปฏิบัติตามคำสั่งสอนของบิดา มารดา ผู้มีพระคุณและครูอาจารย์ ตั้งใจเรียน พรากเพียรอุตสาหะ เพื่ออนาคตที่ดีีสำหรับตัวเอง ไม่ลักโขมยของผู้อื่นมาเป็นของเรา ถ้าหากต้องการจะยืมของใช้เราควรจะขออณุญาติเจ้าของเสียก่อน ไม่ควรหยิบมาใช้ตามใจเพราะจะทำให้คนรอบข้างมองว่าไม่มีมารยาท ดังคำกล่าวที่ว่า “สำเนียงส่อภาษา กิริยาส่อสกุล” รู้จักการมีจิสาธารณะ ทั้งในชุมชนและประเทศชาติ เพื่อเป็นการฝึกให้รู้จักการช่วยเหลือผู้อื่น สละผลประโยชน์ให้แก่ส่วนรวม ไม่นึกถึงแต่ผลประโยชน์ของตัวเอง มีความเมตตากรุณาต่อมนุษย์และสัตว์โลก มนุษย์และสัตว์ไม่สามารถเลือกที่จะให้ตัวเองเกิดเป็นอะไรก็ได้ ทุกอย่างเป็นไปตามเวรกรรมที่เคยสร้างขึ้นมา เพราะฉะนั้นเมื่อเรามีก็ควรแบ่งปันให้กับคนที่เขาด้อยกว่า มีมากให้มากมีน้อยให้น้อย ไม่ควรให้เกินกำลังของตัวเอง ผลสุดท้ายแล้วแทนที่ว่าเราควรจะมีีความสุขในการให้แต่อาจจะกลับกลายเป็นทุกข์ก็ได้

ทางวาจา ในการที่เราจะกล่าวประโยคคำพูดออกมาสักหนึ่งประโยค เราต้องนึกถึงความเป็นจริงว่าสิ่งที่เรากำลังจะพูดนั้นมันจะมีประโยชน์ต่อผู้ฟังและน่าเชื่อถือได้มากน้อยแค่ไหน เพราะฉะนั้นการพูดก็เป็นการปฏิบัติตนเป็นคนดีเช่นเดียวกัน เช่น การพูดในสิ่งที่ดี ในสิ่งที่เป็นประโยชน์ ไม่ควรพูดยุยงส่งเสริมให้ใครทะเลาะกัน พูดความจริงไม่พูดปดให้คนเชื่อในสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง หากละเว้นได้นั้น จะเป็นสิ่งที่ดีมาก การพูดจาไพเราะก็เป็นอีกหนึ่งสิ่งที่สำคัญเหมือนกันแต่ก็ต้องออกมาจากใจจริง ไม่เสแสร้งแกล้งพูดเพื่อให้ผู้อื่นรู้สึกดี

ประโยชน์ของการประพฤติตนทำความดี ผู้ที่ปฏิบัติเกิดความสุขขึ้นทั้งทางกาย ใจ เพราะเลือกทำในสิ่งที่ดี คิดดีและพูดดี จึงทำให้สังคมอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุขขึ้น เกิดความรักใคร่สามัคคีปรองดอง ไม่เอารัดเอาเปรียบซึ้งกันและกัน และยังได้รับคำชื่นชมจากผู้อื่นอีกด้วย เพราะฉะนั้นแล้วการทำความดีไม่ใช่เรื่องที่ยากหากทุกคนหมั่นฝึกตนเป็นคนดี จะพบกับความสุขที่แท้จริง และยังทำให้ชาติบ้านเมืองของเราเจริญรุ่งเรืองไปในทางที่ดี

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *